آخرین جلسه هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، تنها به بررسی مسائل درون سازمانی فدراسیون محدود نشد و بخش قابل توجهی از آن به آینده تیم ملی و ادامه همکاری با امیر قلعه‌نویی اختصاص داشت. هرچند سرمربی تیم ملی در این نشست حضور نداشت، اما اعضای هیئت‌رئیسه دیدگاه‌های خود را درباره عملکرد او مطرح کردند و در بسیاری از موارد سرمربی تیم ملی با انتقادهای جدی همراه بود.بر اساس اطلاعات بدست‌آمده، تعدادی از اعضای هیئت‌رئیسه معتقد بودند تیم ملی تحت هدایت قلعه‌نویی تاکنون دستاورد قابل توجهی برای فوتبال ایران نداشته است.
از نگاه آن‌ها، صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ را نمی‌توان موفقیتی ویژه تلقی کرد، چراکه با افزایش تعداد تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها و اختصاص هشت و نیم سهمیه به آسیا، مسیر صعود نسبت به دوره‌های گذشته هموارتر شده است.
علاوه بر آن، در جام جهانی ۴۸ تیمی نیز تیم ملی موفق به صعود نشد که این موضوع گرچه سعی شده از سوی قلعه‌نویی توجیه شود و مدام گفته می‌شود که نباختیم، اما از نگاه هیئت رئیسه هیچ دستاوردی نبوده است.
به همین دلیل برخی اعضا اعتقاد دارند نباید این نتایج به‌عنوان یک دستاورد بزرگ مدیریتی یا فنی مطرح شود.
با این حال، این انتقادها به معنای پایان همکاری با سرمربی تیم ملی نیست. قرار است در روزهای آینده جلسه دیگری با حضور خود امیر قلعه‌نویی برگزار شود تا او فرصت داشته باشد درباره عملکردش توضیح دهد و از برنامه‌های آینده خود دفاع کند.
گفته می‌شود اعضای هیئت‌رئیسه قصد دارند از سرمربی تیم ملی درباره دلایل نداشتن دستاوردهای قابل توجه سؤال کنند و پاسخ‌های او را بشنوند.
در صورتی که پس از این جلسه اعضای هیئت‌رئیسه به ادامه همکاری با قلعه‌نویی رأی مثبت بدهند، احتمال دارد شروطی نیز برای ادامه فعالیت او در نظر گرفته شود.
مهم‌ترین شرطی که این روزها مطرح شده، ارائه تعهد رسمی برای رساندن تیم ملی ایران به دیدار فینال جام ملت‌های آسیاست.
گفته می‌شود این تعهد ممکن است به‌صورت مکتوب از سرمربی تیم ملی دریافت شود تا ادامه همکاری او با فدراسیون بر اساس این هدف بزرگ تعریف شود.
اما پرسش مهم اینجاست چنین تعهدی تا چه اندازه ضمانت اجرایی دارد؟ اگر قلعه‌نویی این تعهد را امضا کند، اما تیم ملی به فینال جام ملت‌های آسیا نرسد، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ آیا خسارتی متوجه سرمربی خواهد شد یا تنها فوتبال ایران بار دیگر فرصت موفقیت در یک تورنمنت مهم را از دست خواهد داد؟
واقعیت این است که اگر چنین شرطی بدون سازوکار حقوقی و اجرایی تنظیم شود، بیش از آنکه یک ابزار محرک و انگیزشی باشد، جنبه‌ای نمادین خواهد داشت و مسئولیت ناکامی احتمالی همچنان متوجه مدیرانی خواهد بود که چنین تصمیمی گرفته‌اند.
یکی دیگر از موضوعات مورد بحث در جلسه اخیر، پاداش ۱۴۰ میلیاردی کادر فنی تیم ملی بود.
شنیده می‌شود برخی اعضای هیئت‌رئیسه از ابتدا با پرداخت چنین پاداشی مخالف بودند و اعتقاد داشتند با توجه به افزایش سهمیه‌های آسیا در جام جهانی، صعود به این رقابت‌ها دیگر دشواری گذشته را نداشته و پرداخت چنین مبلغی توجیه چندانی ندارد.
احتمال دارد قلعه‌نویی در نشست آینده درباره این موضوع نیز توضیحاتی ارائه و از عملکرد خود و کادر فنی دفاع کند.
در کنار همه این مسائل، فشارهای موجود از سوی مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال نیز در تصمیم‌گیری نهایی بی‌تأثیر نخواهد بود.
هرچند برخی اعضای هیئت‌رئیسه نسبت به عملکرد تیم ملی انتقادهای جدی دارند، اما گفته می‌شود رئیس فدراسیون همچنان از ادامه همکاری با قلعه‌نویی حمایت می‌کند و همین موضوع می‌تواند بر جمع‌بندی نهایی اثرگذار باشد.
همچنین زمزمه‌هایی درخصوص فشار هیئت‌رئیسه در زمینه احتمال ایجاد تغییراتی در کادر فنی تیم ملی نیز شنیده شده است، اما عملی شدن این موضوع چندان محتمل به نظر نمی‌رسد.
قلعه‌نویی در سال‌های گذشته نشان داده در انتخاب همکارانش استقلال عمل دارد و بعید است اجازه دهد افراد دیگری درباره ترکیب کادر فنی تصمیم بگیرند.
مگر آنکه برخی از دستیاران به دلیل دریافت پیشنهادهای مناسب باشگاهی، خود تصمیم به جدایی بگیرند؛ اتفاقی که در فوتبال حرفه‌ای همواره محتمل است.